Als Israël het initiatief uit handen geeft, neemt Hezbollah het over

In dit artikel:

Een explosieve drone van Hezbollah verwondde op 14 augustus drie Israëlische soldaten ernstig bij de Ali al-Taher-heuvelrug in Zuid-Libanon. Israël reageerde met aanvallen op Hezbollah-doelen en doodde onder anderen een bataljonscommandant van de Radwan-eenheid. Volgens de auteur is de kern van het incident echter niet Israëls vermogen om hard terug te slaan, maar het feit dat Hezbollah nog steeds vanuit een bekende en strategisch belangrijke locatie kan opereren.

De heuvelrug maakt deel uit van een uitgebreid netwerk van gevechtsposities, observatieposten, wapendepots en tunnels tussen de Litani, de Saluki-vallei, Nabatieh en de Israëlische grens. Israël heeft delen daarvan vernietigd, maar er zou nog altijd een georganiseerde Hezbollah-aanwezigheid zijn. De dreiging is volgens de auteur dus bekend; politieke beperkingen verhinderen Israël echter om die volledig weg te nemen.

Israël zou een grotere operatie rond Ali al-Taher hebben voorbereid, maar de Verenigde Staten waarschuwden dat zo’n actie diplomatieke afspraken met Libanon kan ondermijnen. De auteur erkent dat terughoudendheid, bescherming van burgers en het voorkomen van escalatie legitieme doelen zijn. Die terughoudendheid wordt volgens hem echter gevaarlijk wanneer Hezbollah daardoor tijd krijgt om infrastructuur te behouden, zich aan te passen en zelf het moment van aanvallen te kiezen.

De kritiek richt zich vooral op een politiek proces dat Hezbollah niet ontwapent, maar Israël wel beperkt. Washington wil een nieuwe oorlog voorkomen, de Libanese regering versterken en het Libanese leger meer verantwoordelijkheid geven in Zuid-Libanon. Zonder uitschakeling van Hezbollahs militaire capaciteit kan dit volgens de auteur echter slechts uitstel opleveren en een permanente grijze zone tussen vrede en oorlog creëren.

Ook een incident in Gaza, waarbij een Israëlische tank over een door Hamas geplaatste bom reed, wordt aangehaald als voorbeeld van hetzelfde patroon. De auteur pleit niet voor roekeloze escalatie, maar voor gerichte, inlichtingen gebaseerde acties met een duidelijk doel. Diplomatie moet militaire resultaten bestendigen, niet verhinderen dat bestaande dreigingen worden weggenomen. Uiteindelijk blijft de Israëlische regering verantwoordelijk voor de veiligheid en moet zij bondgenoten duidelijk maken dat diplomatie geen reden mag zijn om een bekende terroristische infrastructuur te laten voortbestaan.