Dana Internationals ongepaste verdediging van Israël
In dit artikel:
De Israëlische artiest Dana International, bekend van haar overwinning op het Eurovisiesongfestival in 1998, heeft via Instagram fel gereageerd op het besluit van Nederland, Spanje, Ierland en Slovenië zich terug te trekken uit het Eurovisiesongfestival 2026 omdat de organisatie Israël toeliet ondanks de controverse rond de oorlog in Gaza. Haar posts — in het Engels en later in het Hebreeuws — roepen landen op hun terugtrekking te heroverwegen en verdedigen Israël als een liberaal, Europees verbonden land met een levendige LGBTQ+-cultuur (onder meer de Tel Aviv Pride) en heilige plaatsen zoals Jeruzalem. Ze benadrukt dat Israël al jaren meedoet aan Eurovisie en dat het songfestival een podium biedt om een andere kant van het land te tonen dan het nieuws.
Dana betreurt dat critici het hele land straffen voor keuzes van de regering en maakt een onderscheid tussen de bevolking en politieke leiders. Ze noemt de oorlog ondraaglijk maar stelt dat Israël moet blijven meedoen aan culturele evenementen omdat terugtrekking “haat en schade” veroorzaakt en het idee van verzoening ondermijnt. Ze wijst ook op wreedheden door Hamas als argument voor het belang van de veiligheid van Israël en roept op tot internationale erkenning van het liberale beeld van het land. Tegelijk legt ze verantwoordelijkheid bij binnenlandse politici en kiezers: volgens haar leiden radicale beleidskeuzes tot isolatie, terwijl terugkeer naar een pro-Europees imago — in haar woorden terug naar de dagen van Oslo — herstel van sympathie zou brengen.
De reactie op haar posts is verdeeld. In Israël en onder veel diaspora-volgers werd ze geprezen en zelfs vergeleken met politieke symboolfiguren, maar de auteur van het artikel is kritisch. De kritiek richt zich op het simplistische karakter van haar oproep: het zou vooral een emotioneel appel zijn om genegenheid terug te winnen, met weinig aandacht voor de complexiteit van internationale verontwaardiging of voor de rol van beleid en militaire acties. Daarnaast wordt gesignaleerd dat sommige aanhangers alleen de lovende stroken eruit pikken, terwijl Dana’s boodschap ook politici en kiezers verantwoordelijk stelt voor het verlies van sympathie in Europa.
Kortom: Dana International gebruikt haar bekendheid om inclusion van Israël in Eurovisie te verdedigen en pleit voor herstel van het positieve imago van het land, maar haar betoog roept zowel lof als scepsis op omdat het de diepere politieke oorzaken en gevoeligheden rond de conflictomgeving weinig nuanceert.