De brutaliteit en hypocrisie van Ronen Bar
In dit artikel:
Ronen Bar, voormalig directeur van de Israëlische veiligheidsdienst (ISA/Shin Bet), wordt in dit opiniestuk hard bekritiseerd wegens wat de auteur ziet als flagrante hypocrisie. Twee jaar na de mislukking om de nacht van 7 oktober 2023 te voorspellen — de zwaarste inlichtingenfout in de Israëlische geschiedenis — geeft Bar in een toespraak tijdens CyberWeek 2025 aan de Universiteit van Tel Aviv les over verantwoordelijkheid en leiderschap. Hij benadrukte dat leiders fouten moeten toe-eigenen en pleitte voor een staatscommissie om de gebeurtenissen van 7 oktober grondig te onderzoeken en complottheorieën te weerleggen.
De schrijver wijst erop dat Bar zelf weigerde zijn verantwoordelijkheid in daden te tonen: hij trad niet vrijwillig af na de aanval, zijn ontslag werd aanvankelijk geblokkeerd door het Hooggerechtshof, en pas later vertrok hij — volgens de auteur zonder nederigheid of berouw. Verder wordt gesuggereerd dat Bar’s steun voor een door het gerecht gecontroleerde staatscommissie verdacht is, omdat die instelling juist deel uitmaakte van het veiligheids- en politieke establishment dat mogelijk bijgedragen heeft aan falen. Een dergelijke commissie zou volgens critici de status quo — de “oude orde” of “Deep State” — in stand houden en daarmee echte zelfreflectie in de weg staan.
Het stuk herinnert ook aan Bars eerdere waarschuwingen (2022) dat politieke polarisatie Israëls strategische voordeel zou ondermijnen, en koppelt dit aan de beschuldiging dat Bar te veel naar interne maatschappelijke kwesties keek en daardoor externe dreigingen heeft gemist. De auteur concludeert dat Bar door zijn gedrag en eerdere besluitvorming de laatste persoon is die morele lessen over verantwoordelijkheid kan geven, en had moeten kiezen voor terughoudendheid in plaats van prediken.
Korte context: in Israël loopt een aanhoudend debat over de vorm en samenstelling van het onderzoek naar de inlichtingen- en veiligheidsfouten rond 7 oktober, waarbij controverse bestaat over wie het onderzoek moet leiden en of instituties zichzelf kritisch durven onderzoeken.