De capitulatie van Trump

In dit artikel:

Er speelt volgens de schrijver iets zwaarders dan alleen angst voor stijgende brandstofprijzen: president Donald Trump heeft met zijn akkoord met Iran niet gewonnen, maar terrein prijsgegeven. Op de G7-bijeenkomst in Frankrijk deze week verdedigde Trump zijn Memorandum of Understanding (MoU) en bestempelde critici als "dwazen" en als jaloerse of slechte mensen, wijzend op een recordstand van de aandelenmarkt en dalende olieprijzen als bewijs van succes.

De auteur betwijfelt of de economische winst – een stijgende beurs en lagere olieprijzen – het doel kon rechtvaardigen van een politiek die bedoeld was om een revolutionair-islamitisch regime dat slogans als "Dood aan Amerika" gebruikt te neutraliseren. Waar Trump het akkoord afbeeldde als een capitulatie van Teheran, stelt het stuk dat het juist Amerika was dat concessies deed: de oorlog werd beëindigd uit vrees voor een economische ramp veroorzaakt door een oliecrisis waarin Iran een rol speelde.

De implicatie is dat veiligheidspolitiek werd ingeruild voor kortetermijn-economische voordelen, met risico's voor de Amerikaanse geloofwaardigheid en de regionale stabiliteit. De vraag blijft of Trump de strategische gevolgen van zijn handelen volledig heeft doorzien.