Een genezen volk is sterker dan een ongebroken volk

In dit artikel:

De westerse samenleving wordt door de auteur weggezet als in diepe sociale crisis, waarbij niet alleen oorlogen maar vooral onderlinge verhoudingen het lot van volken bepalen. Macht, schuld, jaloezie en het vermogen tot verzoening vormen volgens het stuk de kern van conflicten — een thema dat de Bijbel al vanaf het begin belicht. Voorbeelden als Kaïn en Abel, Ismaël en Isaak, Esau en Jakob en Jozef met zijn broers functioneren als emotionele voorgeschiedenis van een hele natie. De tekst verbindt die oude familiedrama’s met moderne tragedies: in dezelfde vallei van Dotan, waar Jozef ooit werd verkocht, zou bijna vier millennia later de moefti van Jeruzalem, Amin al‑Husseini, plannen gehad hebben voor een vernietigingskamp. Centraal staat de vraag of verdeeldheid ons uiteen doet vallen of dat bekering ons juist kan laten rijpen — een proces waaraan Israël volgens de auteur al meer dan drieduizend jaar is onderworpen.