Een land - een volk - tegen alle logica in

In dit artikel:

De auteur gebruikt een persoonlijke ervaring om te illustreren waarom Israël voor buitenstaanders vaak onbegrijpelijk blijft: toen de oorlog met Iran uitbrak zat zijn gezin vast in Thailand en wachtte men op EL AL‑vluchten — niet om te ontsnappen, maar om terug te keren naar het oorlogsgebied. Een zoon was gebleven voor een missie in de Gazastrook terwijl zijn hoogzwangere vrouw achterbleef; de twee andere zonen werden in Thailand opgeroepen en nog diezelfde dag gemobiliseerd voor inzet in Libanon.

De kern van het verhaal is het tegengestelde van wat je zou verwachten: waar mensen doorgaans vluchten als raketten vallen, kiezen Israëli’s er massaal voor om naar huis te vliegen. De lokale Thai konden dat niet begrijpen; rationeel is die keuze moeilijk te verklaren. Volgens de auteur zit de verklaring in een diepgewortelde en bijna irrationele verbondenheid met het vaderland — een loyaliteit die voortkomt uit herinnering en de behoefte aan een nieuw begin.

Als bredere context past daarbij het Israëlische maatschappelijk patroon van dienstplicht en reservemobilisatie en een sterke collectieve geheugenpolitiek, factoren die verklaren waarom veel burgers direct terugkeren naar gevaarlijke gebieden. Die combinatie van persoonlijke inzet, nationale plicht en historische ervaring maakt het bestaan van Israël volgens de auteur moeilijk in één enkele verklaring te vangen.