Het Iraanse regime is geen 'stemming', maar een machine

In dit artikel:

De tekst stelt dat de Verenigde Staten Iran al decennialang verkeerd benaderen door te denken dat een andere groep leiders de koers van het land kan veranderen. Aanleiding zijn recente uitspraken van Donald Trump en vicepresident JD Vance, die suggereren dat onderhandelingen met Iran kunnen leiden tot een “nieuw hoofdstuk” of zelfs regimeverandering. Volgens de auteur is dat een illusie, omdat het probleem niet bij individuele bestuurders ligt maar in het systeem zelf.

De kern van het stuk is dat de Islamitische Republiek Iran niet draait om een machtsstrijd tussen gematigden en hardliners, maar om een grondwettelijk vastgelegd regime dat is opgebouwd rond politieke islam, sjiitische rechtsgeleerdheid en revolutionair toezicht. Daardoor is het land structureel ontworpen om nauwelijks van binnenuit te veranderen. De auteur gebruikt vooral artikel 4 van de Iraanse grondwet als voorbeeld: daarin staat dat alle wetgeving, van economie tot cultuur en defensie, volledig in lijn moet zijn met islamitische regels. De boodschap is dat wie Iran wil begrijpen of beïnvloeden, niet alleen naar personen moet kijken, maar vooral naar de juridische en ideologische basis van de staat.