Het vaste scenario van Teheran: overleven door crises

In dit artikel:

De Islamitische Republiek van Iran blijft een gevaarlijke speler in het Midden-Oosten, ook al presenteert president Donald Trump het recente akkoord met Teheran als een diplomatiek succes. De kernkarakteristieken van het regime sinds de revolutie van 1979 — nucleaire ambities, een uitgebreid netwerk van proxy-milities, een revolutionaire ideologie en een hardhandig veiligheidsapparaat — zijn volgens het stuk ongewijzigd gebleven. Waar Washington succes vaak afmeet aan verdragen en lagere spanningen, beschouwt Teheran overleven als het hoogste doel; het akkoord heeft het regime vooral waardevolle tijd gekocht. Voor Israël, de Golfmonarchieën en miljoenen Iraniërs die het clericale bewind verwerpen, verandert dat weinig: de structurele dreiging en de binnenlandse politieke uitdaging blijven bestaan. Het akkoord kan een directe crisis hebben uitgesteld, maar het heeft de onderliggende problemen niet weggenomen. De auteur benadrukt dat Iran niet functioneert als een gewone staat maar als een langlevend revolutionair systeem, met alle consequenties voor regionale stabiliteit en voor de kansen van hervormers of oppositie binnen Iran.