India en Israël: de heropleving van een alliantie

In dit artikel:

India en Israël worden in dit stuk neergezet als twee oude beschavingen die elkaar niet als toevallige diplomatieke partners, maar als natuurlijke geestverwanten zouden kunnen zien. De kern van het betoog is dat beide landen hun identiteit niet alleen ontlenen aan macht of grondgebied, maar aan een moreel idee van de natie: in India via dharma en in Israël via het verbond. Daardoor lijkt hun samenwerking volgens de auteur eerder op een herontdekking van een oude band dan op een nieuwe politieke uitvinding.

Het artikel benadrukt ook de historische positie van joodse gemeenschappen in India. Cochin-joden in Kerala, Bnei Israel in Maharashtra en Bagdadi-joden in Calcutta leefden er eeuwenlang relatief veilig en met waardigheid, iets wat in de joodse diaspora uitzonderlijk was. Die langdurige aanwezigheid wordt gebruikt als bewijs dat India al vroeg ruimte bood aan religieuze en culturele diversiteit.

De bredere boodschap is dat de relatie tussen India en Israël meer rust op gedeelde beschavingswaarden dan op kortetermijnbelangen. Volgens deze visie kan juist dat historische en ethische fundament de basis vormen voor een duurzaam partnerschap tussen beide landen.