Iran staat in brand - en Trump zal niet wegkijken zoals Obama

In dit artikel:

In Iran woedt een massale binnenlandse opstand tegen het autoritaire regime, waarbij tientallen demonstranten zijn gedood en veiligheidstroepen — onder meer Basij-militanten — harde repressie toepassen. De protesten worden in Teheran en andere steden neergeslagen met schoten en het afvoeren van slachtoffers in zwarte zakken, en veel Iraniërs tonen uitzonderlijke moed in hun confrontatie met het regime.

Internationaal reageren vooral de Verenigde Staten en Israël. President Donald Trump heeft scherp afstand genomen van eerdere terughoudendheid en stelt dat passiviteit geen optie is: hij roept Iraanse tegenstanders van het regime op vol te houden en laat doorschemeren dat actief ingrijpen ter discussie staat. China weigert sancties te steunen voor handelspartners van Iran, en de VN blijven grotendeels stil, waardoor de diplomatieke lijn verdeeld is. De Amerikaanse houding markeert een breuk met eerdere administraties die minder ingegrepen zouden hebben.

In Israël heerst een bedaard publieke front: media en autoriteiten benadrukken dat er geen directe dreiging is, maar burgers en leger houden zich stil voorbereid (schuilkelders, medische gereedheid). Premier Benjamin Netanyahu sprak zijn solidariteit uit richting het Iraanse volk en benadrukte dat uiteindelijke beslissingen over het lot van Iran door de Iraniërs zelf moeten worden genomen.

Er blijft veel onzeker: of en hoe westerse mogendheden militair of anderszins zullen ingrijpen is nog onduidelijk, net als de uitkomst van de opstand — variërend van hervorming tot regimechange. De huidige dynamiek toont echter een sterk verzwakt Iraans bestuur en een internationale verschuiving in bereidheid om meer direct te reageren op het binnenlandse bloedvergieten.