Israël tegen Libanon: Willen jullie vrede? Ontwapen dan Hezbollah!
In dit artikel:
Israël bereidt rechtstreekse onderhandelingen met Libanon voor, met als expliciet doel Hezbollah te ontwapenen en de veiligheid aan het noordfront ingrijpend te veranderen. Premier Benjamin Netanyahu zei donderdag tijdens een kabinetsbesluit dat Jeruzalem zo snel mogelijk gesprekken met Beiroet wil starten, naar aanleiding van herhaalde verzoeken vanuit Libanon. De onderhandelingen moeten volgens Israël leiden tot demilitarisering van delen van Libanon en uiteindelijk vreedzamere betrekkingen tussen de buren.
Tegelijkertijd zet Israël de militaire druk op Hezbollah op, met grootschalige luchtaanvallen en grondoperaties in Zuid-Libanon. De Israëlische luchtmacht voerde woensdag naar eigen zeggen de grootste gecoördineerde aanvalsgolf tegen Hezbollah-doelen tot nu toe uit, waarbij commandocentra, hoofdkwartieren en andere militaire infrastructuur in Beiroet, de Bekaa-vallei en Zuid-Libanon werden geraakt. Netanyahu benadrukte dat in korte tijd honderd doelen werden aangevallen, een maatstaf voor de recent opgevoerde intensiteit van de campagne.
De escalatie volgt op de inmenging van Hezbollah op 2 maart, toen de beweging raketten en zelfmoorddrones op Israël richtte — een reactie, volgens het artikel, op wat het noemt de gerichte moord op Iran’s Opperste Leider in de vroege fase van operatie ‘Brullende Leeuw’. Israël stelt dat Hezbollah daarmee het door de VS bemiddelde staakt-het-vuren van 27 november 2024 heeft geschonden. Sindsdien heeft Jeruzalem zijn aanvallen uitgebreid en zijn grondtroepen dieper Zuid-Libanon binnengebracht om grensoverschrijdende raket- en droneaanvallen te voorkomen.
Het ministerie van Buitenlandse Zaken in Jeruzalem verwijt Libanese leiders dat zij Hezbollah niet hebben ontwapend, zoals voorgeschreven door VN-Veiligheidsraadresolutie 1701 (2006) en het staakt-het-vuren van november 2024. Die instrumenten verplichten Libanon ertoe gewapende Hezbollah-eenheden uit het gebied tot aan de Litani-rivier te verwijderen; Israël zegt dat dat niet is gebeurd en dat Beiroet noch bereid noch in staat is volledige soevereiniteit over zijn grondgebied te herstellen. Tegelijkertijd wijst Israël erop dat een staakt-het-vuren met Iran niet noodzakelijk bescherming biedt tegen operaties tegen Hezbollah, zo hebben Israëlische en Amerikaanse vertegenwoordigers onlangs benadrukt.
De beleidslijn van Jeruzalem bestaat uit een dubbele aanpak: diplomatieke gesprekken met Libanon combineren met harde militaire acties tegen Hezbollah. Israël legt de keuze bij Beiroet: ofwel toestaan dat Hezbollah als Iraanse proxy blijft opereren, ofwel de militie ontwapenen en een andere orde in het zuiden van Libanon tot stand brengen. In Israël leeft voorzichtig optimisme — en slechts beperkte hoop — dat Libanon deze keer effectief zal optreden tegen Hezbollah.
Contextueel speelt ook de bredere regionale dynamiek een rol: terwijl Israël zijn offensieven opvoert, zijn er tegelijk signalen van gesprekken tussen internationale partijen over bredere wapenstilstanden of gesprekken met Iran-gerelateerde actoren, wat de situatie politiek complex maakt.