Mediaoorlog verloopt voor Israël niet zo succesvol

In dit artikel:

Israël heeft militair gezien de afgelopen 2,5 jaar succes geboekt tegen zeven verschillende tegenstanders, maar op het ‘achtste front’ — de strijd om de beeldvorming — scoort het slecht. Kritiek op Israël is diepgeworteld en gestut door talloze VN-resoluties en rapporten van mensenrechtenorganisaties, waardoor bij veel buitenstaanders het beeld ontstaat van een staat die als systematisch agressor wordt gezien.

Na de bloedige aanslagen van Hamas op 7 oktober 2023 klonk tijdelijk enige medeleven met Israël, maar die sympathie verdween snel toen het militaire optreden weer het onderwerp van wereldwijde veroordeling werd. Soms ontstaan verkeerde beelden door feiten: een raketinslag op een Palestijns ziekenhuis in het begin van de Gazaoorlog werd aanvankelijk Israël toegeschreven, terwijl later bleek dat een projectiel van Islamitische Jihad de oorzaak was. Dergelijke correcties bereiken of overtuigen het publiek vaak niet meer.

Daarnaast werkt de beeldvorming subtieler: uitspraken van Israëlische politici worden als ‘claims’ neergezet, oorzakelijkheid wordt omgedraaid, en context weg gelaten. Recent werden Israëlische acties in Libanon aangehaald als schending van een staakt-het-vuren, zonder te melden dat het leger handelde als reactie op beschietingen of acute bedreigingen door Hezbollah. Critici wijzen terecht op het lijden van honderdduizenden Libanezen, maar vergeten vaak dat Hezbollah zelf herhaaldelijk de confrontatie zoekt en zo burgerlevens in gevaar brengt. Conclusie van het stuk: militair sterk, in de mediastrijd kwetsbaar — en dat laatste bepaalt in hoge mate hoe de wereld naar het conflict kijkt.