Minister Smotrich: "Het is tijd om de grenzen van Israël uit te breiden"
In dit artikel:
In Samaria is deze week de nieuwe Israëlische nederzetting Ma’or Tzur officieel ingewijd, een ceremonie waaraan ministers, parlementsleden en lokale bestuurders deelnamen. De buurt ligt op een strategische hoogte boven Route 443, de belangrijke corridor tussen Jeruzalem en Centraal-Israël. De locatie en de samenstelling van de eerste gezinnen — acht van de elf huizenbewoners zijn IDF-reservisten — maakten duidelijk dat het moment zowel een veiligheidskeuze als een politieke boodschap was.
Financieel minister Bezalel Smotrich gebruikte de inauguratie om een bredere strategie toe te lichten: de militaire confrontaties sinds 7 oktober 2023 moeten worden gevolgd door politieke consolidatie en territoriale verankering. Volgens hem reikt die logica verder dan het slagveld en hoort bij het hervormen van Israëls strategische diepte in Gaza, Libanon en Syrië. De kern van zijn betoog is dat bescherming niet genoeg is zonder aanwezigheid; soevereiniteit moet daadwerkelijk worden uitgeoefend, niet slechts geclaimd in retoriek.
Knessetvoorzitter Amir Ohana formuleerde die boodschap in meer directe bewoordingen: “Dit is ons land, we zijn hier geen gasten,” waarmee hij de intentie onderstreepte om blijvende Joodse gemeenschappen in bijbels centraal Israël te vestigen. Israel Ganz, voorzitter van de regionale raad van Binyamin, contrastte dit beeld met dat van Israëls vijanden: waar tegenstanders terreur en machtspolitiek opbouwen, wil Israël volgens hem “leven bouwen”.
De plechtigheid illustreert een breder beleidsverschijnsel: delen van de regering zien de oorlog van afgelopen herfst als breekpunt dat aanleiding geeft om terugtrekking als veiligheidsoptie definitief los te laten. Decennialang was het westers paradigma dat territoriale concessies tot kalmering zouden leiden; volgens de sprekers op de ceremonie heeft dat in veel gevallen geleid tot het tegenovergestelde — gebieden werden lanceerplatforms voor aanvallen. Daarom pleiten zij nu voor het veiligstellen van kritieke ruimten door daadwerkelijke vestiging en infrastructuur.
Internationaal wordt uitbreiding van nederzettingen vrijwel altijd als provocerend bestempeld, en de verwachting is dat ook deze stap diplomatieke kritiek zal oproepen. Binnen Israël fungeert Ma’or Tzur desalniettemin als symbool van een koerswijziging: niet louter militaire vergelding, maar politieke verankering als antwoord op de kwetsbaarheid die de terreuraanvallen van 7 oktober blootlegden.
Samenvattend staat Ma’or Tzur voor een combinatie van strategische ligging, demografische verankering en een politiek narratief dat soevereiniteit en aanwezigheid koppelt aan nationale veiligheid. De inwijding wijst op goedkeuring van meerdere nieuwe gemeenschappen in Judea en Samaria en markeert een duidelijke keuze voor aanwezigheid als instrument van preventie en machtsevenwicht — een aanpak die zowel binnenlands als internationaal discussie zal blijven oproepen.