Netanyahu beschuldigt inzet bots uit Qatar en Rusland

In dit artikel:

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu noemt desinformatie het „achtste front” in de oorlog rond Israël. In een interview met Channel 14 stelde hij dat Qatar en Rusland via bots proberen jonge Amerikanen en Europeanen tegen Israël op te zetten. Volgens Netanyahu versterken deze operaties antisemitische en anti-Israëlische sentimenten binnen onder meer de Amerikaanse „woke right”. Hij zei dat Israël daarom ook met kunstmatige intelligentie en technologie de strijd om publieke opinie moet aangaan.

De beschuldigingen zijn niet nieuw. Netanyahu beweerde eerder bij de Verenigde Naties dat Qatar al tientallen jaren Amerikaanse universiteiten en media financiert om de beeldvorming over Israël te beïnvloeden. Qatar ontkent dat de groeiende kritiek onder westerse jongeren het gevolg is van georganiseerde campagnes en zegt dat zij vooral reageren op wat zij zelf zien. De auteur wijst echter op documenten en eerdere onderzoeken. Zo moest AJ+, het jongerenplatform van Al Jazeera, zich in 2020 in de Verenigde Staten registreren als buitenlandse agent nadat was vastgesteld dat Qatar het controleerde en financierde. Ook verspreidde AJ+ onlangs een kritische reactie op een belediging door de Israëlische zender Channel 14.

Voor Russische beïnvloeding bestaat eveneens openbare documentatie. Frankrijk stelde in 2023 dat een Russisch netwerk van zogenoemde kopieënites en bots de oorlog in Gaza gebruikte om spanningen in Parijs aan te wakkeren. Israëlische media meldden daarnaast dat Russische en Qatarese botnetwerken tot de actiefste ter wereld behoren. Netanyahu beschuldigde Rusland recent bovendien van samenwerking met Iran en van het faciliteren van antisemitische botcampagnes tegen Israël. Hij koppelde een Oekraïense aanval op Yandex-datacenters aan een vermeende afname van 60 procent van Russische onlineactiviteiten tegen Israël, zonder dat die claim in het artikel onafhankelijk wordt onderbouwd.

Netanyahu zei ook dat geweld door Israëlische kolonisten volledig door bots zou worden uitvergroot, maar erkende tegelijk dat er een echte, gewelddadige groep van enkele honderden jongeren bestaat. Volgens de auteur verzinnen beïnvloedingsoperaties doorgaans geen gebeurtenissen, maar vergroten ze bestaande misstanden uit om hele bevolkingsgroepen te beschuldigen.

Als voorbeeld van Qatarese invloed noemt het artikel Israëlisch onderzoek naar Netanyahu’s adviseur Jonatan Urich. Uit verhoorverslagen zou blijken dat hij honderdduizenden sjekel uit Qatar ontving. Urich beheerde geen bots, maar volgens de auteur roept dit wel vragen op over mogelijke buitenlandse financiering van beïnvloedingscampagnes. De conclusie is dat de strijd om informatie inderdaad een belangrijk front vormt, maar dat ook echte kritiek en misstanden niet zonder bewijs als buitenlandse desinformatie mogen worden weggezet.