"Nooit eerder in de geschiedenis" werkten VS en Israël samen op deze schaal
In dit artikel:
Hooggeplaatste deskundigen van het Jerusalem Institute for Strategy and Security (JISS) hebben in een webinar de tot nu toe ongekende militaire samenwerking tussen Israël en de Verenigde Staten geanalyseerd en verschillende scenario’s voor de verdere oorlog tegen Iran besproken. Volgens voormalige Israëlische defensieambtenaren vertegenwoordigt de gezamenlijke campagne een niveau van operationele integratie dat ongezien is sinds de geallieerde operaties in de Tweede Wereldoorlog: intensieve informatie-uitwisseling, gezamenlijke operaties en een gecoördineerde taakverdeling.
De Verenigde Staten zouden vooral door de nucleaire dreiging van Iran worden gemotiveerd, zo stelde kolonel b.d. Eran Lerman. Naast het neutraliseren van nucleaire en ballistische capaciteiten noemen de experts als Amerikaanse doelen het openhouden van de Straat van Hormuz en het voorkomen dat Iran de Golfstaten effectief gijzelt met raket- en drone-aanvallen. De regering-Trump zou niet primair inzetten op klassieke natievorming of directe regimewissel, maar op het zodanig verzwakken van de onderdrukkingsstructuren dat het Iraanse volk zijn lot kan bepalen.
Generaal-majoor b.d. Yaakov Amidror waarschuwde dat externe militaire druk geen gegarandeerde regimewisseling oplevert; het doel moet zijn elk toekomstig regime ernstig te verzwakken. Hij schatte dat een beslissende fase van het conflict twee tot zes weken kan duren, waarna bondgenoten moeten vaststellen of het regime genoeg is ontwricht.
JISS-directeur Gabi Siboni plaatste de acties in het bredere Israëlische beleid sinds het bloedbad van 7 oktober 2023: eerst de Iraanse vertegenwoordigers uitschakelen, Iran isoleren en daarna direct aanspreken. Israël leert volgens hem tactieken van het Amerikaanse leger, dat minder zelfopgelegde juridische beperkingen hanteert.
Analist Alex Grinberg pleitte voor het “breken van de ruggengraat” van het regime: het elimineren van sleutel-IRGC-commandanten en adviseurs om gedecentraliseerde machtsnetwerken stuk voor stuk uit te schakelen. Volgens hem laten Iraanse aanvallen op de Golfstaten zien dat Teheran probeert Amerikaanse luchtverdediging te overbelasten en dat onderhandelingen vrijwel onmogelijk zijn.
Pnina Shuker wees op de onbedoelde effecten van die aanvallen: in plaats van verdeeldheid zaaien tussen regionale bondgenoten versterken ze juist defensieve integratie tussen Saoedi-Arabië, de VAE en andere partners; Qatar bevindt zich politiek complexer nadat aanvallen zijn gezien als het overschrijden van een rode lijn. Ze waarschuwde dat de Golfstaten een dubbele taak hebben: effectieve verdediging tegen onvoorspelbare raketaanvallen en het bewaren van binnenlandse stabiliteit, terwijl Amerikaanse binnenlandse politiek het tempo kan bepalen van hoe en wanneer de oorlog wordt afgerond.