Tacheles met Aviel - Teherans grootste angst: het nucleaire fundament wankelt

In dit artikel:

De leiders in Teheran sturen volgens recente berichten aan op opschorting of zelfs opgave van het nucleaire programma. Dat wordt niet gezien als een diplomatieke buiging, maar als een symptoom van angst en politieke aftakeling: na de bloedige repressie begin januari zou het regime vrezen dat de bevolking een nieuwe opstand ontketent. Waar een machthebber iets lang beschouwd als onaantastbaar prijsgeeft, gaat het niet om versoepeling maar om een poging schade te beperken; vergelijkbaar met het in paniek wegwerpen van een ‘afgod’ uit zelfbehoud.

Het vervagen van rode lijnen rond het atoomproject toont volgens de analyse dat het fundament van het systeem brokkelt. Als de mullahs werkelijk bereid zijn hun nucleaire ambities op te offeren, maakt dat Iran geen betrouwbare strategische partner, maar juist een kwetsbaar regime dat zijn eigen ondergang voelt naderen. De signalen dwingen internationale waarnemers niet tot vreugde over een doorbraak, maar tot alertheid voor binnenlandse instabiliteit en de bredere gevolgen daarvan voor regionale veiligheid.