Wapenstilstand met Teheran stopt niet de oorlog van het regime tegen Iraniërs

In dit artikel:

Teheran reageerde op een gezamenlijk Amerikaans-Israëlisch offensief met aanvallen die zich richtten op civiele infrastructuur in de regio: volgens berichtgeving werden onder meer clustermunitie ingezet tegen Israëlische woonwijken en werden hotels en energie-installaties in de Perzische Golf aangevallen. Ook zette Iran stappen om de Straat van Hormuz te bedreigen en deels te sluiten, een zet die bedoeld was om de internationale olieprijzen en daarmee de politieke druk op de regering-Trump te verhogen.

De militaire respons van Iran leverde zware kritiek op vanwege de impact op burgers en essentiële diensten. Intussen is er een fragiele wapenstilstand tot stand gekomen; Teheran en Washington voeren onderhandelingen over de status van de Straat van Hormuz, het nucleaire dossier en de vele proxy-conflicten in de regio. Wat weinig aandacht krijgt in die gesprekken is de binnenlandse onderdrukking door het regime in Iran — die kwestie staat nog niet op de internationale agenda.

Samengevat: het conflict verplaatste zich van directe confrontatie naar een wankel politiek overleg, waarbij Iran zijn regionale hefboom — aanvallen op kwetsbare civiele doelen en dreiging van handelsroutes — inzet om concessies af te dwingen, terwijl humanitaire en mensenrechtelijke problemen onopgelost blijven.