Wat drijft Greta Thunberg en haar soortgenoten?

In dit artikel:

De auteur probeert te verklaren waarom links vijandig tegenover Israël lijkt te staan door eerst in te zoomen op de politieke-economische denkwereld van links. Als voorbeeld wordt milieuactiviste Greta Thunberg gebruikt: zij wordt beschreven als een ‘watermeloen’—groen aan de buitenkant maar sociaalistisch van binnen—die milieuproblemen toeschrijft aan privé-eigendom, winstbejag en kapitalisme, en socialisme ziet als de enige oplossing. Het stuk wijst op een patroon van ideologische schakeringen binnen de milieubeweging: in de jaren zeventig werden markteconomische mechanismen de schuld gegeven voor klimaatveranderingen, in de jaren negentig verschoof de beschuldiging naar de particuliere sector, waarna opnieuw een koerswijziging plaatsvond aan het begin van de 21e eeuw. De auteur betoogt dat deze opvattingen blijven bestaan ondanks het feit dat westerse markteconomieën vaak een schoner milieu kennen dan economisch dirigistische staten. Als bredere context suggereert het stuk dat zulke economische vooroordelen en analytische tekortkomingen bijdragen aan de linkerzijde’s kritische houding tegenover Israël; in het publieke debat spelen daarnaast ook thema’s als mensenrechten en antikolonialisme een rol.