"Ze zullen ons allemaal vermoorden": Iraanse demonstranten waarschuwen dat tijd dringt
In dit artikel:
Twee Iraanse burgers hebben in zeldzame, riskante interviews met het Israëlische Channel 12 News een onthutsend beeld geschetst van het dagelijkse leven in Iran na de recente landelijke protestgolf: volgens hen is de binnenlandse oppositie verlamd door systematische repressie en alleen een harde buitenlandse ingreep kan volgens hen het straatprotest nieuw leven inblazen.
Eliraza (46), die vanuit Teheran sprak, beschrijft een stad in economische en sociale stagnatie: markten liggen stil, het openbare leven is sterk beperkt en de internettoegang — cruciaal geweest voor organisatie en verslaggeving — is opzettelijk verslechterd. Zelfs VPN’s bieden nauwelijks soelaas. Door die communicatieblokkades en de broodnodige angst is volgens hem voortzetting van massale demonstraties op korte termijn onmogelijk. Hij zei te rekenen op een Amerikaanse aanval tegen de Revolutionaire Garde, de Basij en het leger als enige manier om burgers ruimte te geven om weer op straat te komen; hij noemde dit “de laatste hoop”.
Sara (32) rapporteerde vanuit Mashhad en schetste een nog dreigender dagelijks bestaan: straten die ’s avonds leeg zijn, talloze controleposten bemand door de Revolutionaire Garde en Basij — vaak ondersteund door burgeragenten — routinematige fouilleringen van auto’s en telefoons, en arrestaties wanneer verwondingen door traangas of rubberkogels worden aangetroffen. Rouwadvertenties, foto’s en overlijdensberichten kleuren het openbare leven; bijna iedereen kent iemand die is omgekomen. Veel mensen mijden zelfs weer online nieuws omdat wat ze op straat zien al afschuwelijk genoeg is.
Beide gesprekspartners uitten felle teleurstelling over de mondiale reactie en de westerse regeringen, die volgens hen praten maar niet ingrijpen. Ze waarschuwen expliciet dat zonder externe druk of actie de protestbeweging niet alleen zal mislukken, maar “uitgeroeid” kan worden: arrestaties en dodelijk geweld kunnen volgens hen alle actie smoren. De getuigen benadrukken dat de woede en pijn niet zijn verdwenen, maar dat de middelen om op te treden ontbreken.
De interviews kwamen te midden van toenemende regionale spanningen en speculatie over mogelijke Amerikaanse militaire stappen. Israël houdt de ontwikkelingen in de regio nauwlettend in de gaten. De verklaringen vormen een zeldzaam, ongefilterd venster op de situatie binnen Iran: een samenleving waarin oppositie niet is verdwenen, maar zwaar onder druk staat en waar voor veel mensen de tijd en de opties opraken. Voor lezers die minder bekend zijn: de Revolutionaire Garde en de Basij zijn invloedrijke veiligheids- en paramilitaire organisaties binnen Iran die een sleutelrol spelen bij binnenlandse repressie.
Samengevat: twee insiders melden economische ontwrichting, communicatiesterilisatie, wijdverbreid rouw en een allesomvattende veiligheidshouding; tegelijk geloven zij dat zonder harde buitenlandse tegenmaatregelen de protestbeweging geen toekomst heeft.